Bir sipariş modülü düşünün. Sipariş aggregate’i içinde birçok şey olur:
OrderLineAdded
OrderLineRemoved
OrderDiscountApplied
OrderShippingAddressChanged
OrderConfirmed
Bunlar domain event’leri. Modülün kendi içindeki durum değişikliklerini anlatıyorlar.
Event-driven mimariye geçen bir ekip, bunların hepsini Kafka’ya yayınlamaya karar veriyor. Diğer servisler istediğini dinlesin.
Birkaç ay sonra sipariş ekibi iç modelini değiştirmek istiyor. İndirim mantığını yeniden tasarlayacaklar.
Ama OrderDiscountApplied event’ini fatura, raporlama ve sadakat servisleri dinliyor. İç model değişikliği, üç başka ekibin kodunu kırıyor.
İki farklı amaç
Domain event’leri bir modülün kendi iç tutarlılığı için kullanılır. Aggregate’in durumu değişti ve aynı modül içindeki başka parçaların buna tepki vermesi gerekiyor. İç modelin dilini konuşurlar ve iç model değiştikçe değişebilirler.
Integration event’leri modüller veya servisler arasındaki iletişim için kullanılır. Bir sözleşmedir. Dışarıdaki tüketicilerin ihtiyaç duyduğu bilgiyi, kararlı bir şekilde taşır. Değiştirilmeleri dikkat ve versiyonlama gerektirir.
İkisini aynı şey olarak ele almak, iç modelin her değişikliğini bir API değişikliğine dönüştürür.
Dönüştürme
Pratikte domain event’leri modül içinde kalır. Dışarıya gitmesi gereken bilgi, bir integration event’e dönüştürülerek yayınlanır:
@EventListener
void on(OrderConfirmed event) {
Order order = repository.get(event.orderId());
outbox.publish(new OrderConfirmedV1(
order.id(),
order.customerId(),
order.total(),
order.currency(),
order.confirmedAt()
));
}
Dış dünya sipariş içindeki satır ekleme, çıkarma ve indirim adımlarını görmez. Sadece onaylanmış bir siparişin son halini görür.
Sipariş modülü iç modelini istediği gibi değiştirebilir. OrderConfirmedV1 aynı kaldığı sürece kimse etkilenmez.
Daha az, daha anlamlı event
Integration event’leri seçerken sorulması gereken soru: dışarıdaki tüketiciler gerçekten neye tepki vermeli?
Genellikle cevap, iş açısından anlamlı ve tamamlanmış durum değişiklikleridir. Sipariş onaylandı, sipariş iptal edildi, ödeme alındı.
Ara adımlar, iç implementasyon detaylarıdır ve dışarı sızdırılmamalı.
Ne kadar veri taşımalı?
Integration event’lerinde iki yaklaşım var.
Sadece kimlik taşıyan ince event’ler: { "orderId": 9182 }. Tüketici detay için sipariş servisine API çağrısı yapar. Event küçük ve kararlıdır ama tüketiciler sipariş servisine bağımlı hale gelir.
Gerekli veriyi taşıyan zengin event’ler. Tüketici ihtiyacı olan her şeyi event’ten alır, ek çağrı yapmaz. Ama event şeması daha büyük bir sözleşmedir.
Çoğu durumda, tüketicilerin ortak ihtiyaçlarını karşılayan ama iç modelin tamamını yansıtmayan bir orta yol iyi çalışıyor.
Modüler monolitte de geçerli
Bu ayrım sadece mikroservisler için değil. Modüler bir monolitte modüller arası iletişim de aynı prensiple kurulabilir.
Spring Modulith, modüller arası uygulama event’lerini ve onların kalıcı olarak yayınlanmasını destekliyor. Bir modülün iç event’lerini diğer modüllerden gizlemek ve sadece belirli event’leri dışa açmak, ileride bir modülü ayrı bir servise taşımayı da kolaylaştırıyor.
Event’ler bağımlılıkları azaltmak için güçlü bir araç.
Ama hangi event’in kime ait olduğu düşünülmeden yayınlandığında, sadece bağımlılığın şeklini değiştiriyor. Ortadan kaldırmıyor.
