Uzun yıllar boyunca Spring projelerinde entegrasyon testleri için standart yaklaşım H2 kullanmaktı.

Hızlı açılır. Kurulum gerektirmez. CI’da sorunsuz çalışır.

Testler yeşil.

Production’a çıkıyorsunuz ve ilk sorguda hata alıyorsunuz.

H2 PostgreSQL değildir

H2’nin uyumluluk modları var. MODE=PostgreSQL ile çalıştırıldığında bazı sözdizimi farklılıklarını tolere eder.

Ama bir veritabanı sözdiziminden ibaret değil.

PostgreSQL’in jsonb operatörleri, ON CONFLICT davranışı, FOR UPDATE SKIP LOCKED, partial index’ler, array tipleri, full-text search, generate_series, window function detayları. Bunların bir kısmı H2’de hiç yok, bir kısmı farklı davranıyor.

Transaction isolation ve lock davranışları tamamen farklı. Eşzamanlılık testleri H2’de geçip PostgreSQL’de başarısız olabilir. Veya tam tersi.

Sonuçta testler, production’da hiç çalışmayacak bir veritabanının doğru çalıştığını kanıtlar.

En kötüsü: özellik kullanmaktan kaçınmak

Bence H2’nin daha sinsi bir etkisi var.

Ekip zamanla PostgreSQL’in güçlü özelliklerini kullanmaktan kaçınmaya başlar. Çünkü testlerde çalışmazlar.

Partial unique index yerine uygulama tarafında kontrol yazılır. jsonb yerine text kolon kullanılır. SKIP LOCKED yerine dağıtık lock kurulur.

Test aracı, mimariyi şekillendirmeye başlar.

Testcontainers

Testcontainers, testler sırasında Docker container’ı içinde gerçek bağımlılıkları ayağa kaldırır.

Spring Boot 3.1 ile birlikte entegrasyon oldukça sadeleşti:

@Testcontainers
@SpringBootTest
class OrderRepositoryTest {

    @Container
    @ServiceConnection
    static PostgreSQLContainer<?> postgres =
        new PostgreSQLContainer<>("postgres:17");
}

@ServiceConnection sayesinde datasource ayarları otomatik yapılır. Testler production ile aynı major versiyonda bir PostgreSQL’e karşı çalışır.

Aynı yaklaşım Kafka, Redis, RabbitMQ, Elasticsearch ve LocalStack ile AWS servisleri için de kullanılabilir.

Peki hız?

Container başlatmak H2’den yavaştır. İlk açılış birkaç saniye sürer.

Ama bu maliyeti azaltmanın yolları var.

Container’ı her test sınıfında yeniden başlatmak yerine, bütün test suite boyunca tek bir container paylaşmak. Statik bir alan veya ortak bir base class bunun için yeterli.

Testler arasında veritabanını temizlemek için her test sonunda transaction rollback kullanmak veya tabloları truncate etmek.

Yerel geliştirmede Testcontainers’ın reuse özelliği ile container’ı test çalıştırmaları arasında açık tutmak.

Bu ayarlarla çoğu projede fark birkaç saniyeye iner. Production’da yakalanacak bir hatanın maliyetiyle karşılaştırıldığında ihmal edilebilir.

Her test için gerekmez

Bu, bütün testlerin veritabanıyla çalışması gerektiği anlamına gelmiyor.

İş kurallarını test eden birim testler veritabanı olmadan, hızlı ve izole şekilde çalışmalı. Gerçek veritabanına ihtiyaç duyan testler, repository katmanı, sorgular, migration’lar ve transaction davranışları içindir.

Migration’ların test container’ı üzerinde çalıştırılması da ayrıca değerli. Flyway veya Liquibase script’leri her test çalıştırmasında gerçek PostgreSQL üzerinde doğrulanmış olur.

Testlerin amacı bir şeylerin yeşil yanması değil.

Production’da çalışacak kodun production’a benzer koşullarda çalıştığını görmek.