HTTP cache denince genellikle statik dosyalar akla gelir. Görseller, CSS, JavaScript.
API cevapları ise çoğu zaman şu header ile döner:
Cache-Control: no-store
Veya hiç cache header’ı olmadan.
Oysa HTTP’nin cache mekanizması, JSON cevaplar için de aynı şekilde çalışır. Doğru kullanıldığında hem sunucu yükünü hem de mobil kullanıcıların veri tüketimini ciddi şekilde azaltabilir.
Cache-Control
En temel araç Cache-Control header’ı.
Cache-Control: public, max-age=300
Bu cevap 5 dakika boyunca herkes tarafından, tarayıcılar ve CDN’ler dahil, cache’lenebilir.
Kullanıcıya özel veriler için private kullanılır. Böylece sadece kullanıcının tarayıcısı cache’ler, aradaki paylaşımlı cache’ler cevabı saklamaz:
Cache-Control: private, max-age=60
no-cache ismine rağmen “cache’leme” demek değildir. “Cache’le ama kullanmadan önce sunucuya sor” demektir. Cache’lenmemesi gereken cevaplar için doğru değer no-store.
Bu ayrım bile birçok projede karıştırılıyor.
ETag ve koşullu istek
Bazı kaynaklar için ne kadar süre geçerli kalacağını önceden bilemezsiniz. Ürün bilgisi bir dakika sonra da değişebilir, bir ay sonra da.
Bu durumda ETag kullanılır:
HTTP/1.1 200 OK
ETag: "a7f3c2"
Cache-Control: no-cache
Client bir sonraki istekte bu değeri gönderir:
GET /products/42
If-None-Match: "a7f3c2"
Kaynak değişmediyse sunucu gövde göndermeden cevap verir:
HTTP/1.1 304 Not Modified
Client elindeki kopyayı kullanır. Ağ üzerinden sadece birkaç header geçer.
ETag’i ucuza üretmek
Spring’in ShallowEtagHeaderFilter sınıfı ETag’i cevap gövdesinin hash’inden üretir. Kullanımı kolay ama bir sınırı var: sunucu yine bütün işi yapar, veritabanı sorgularını çalıştırır ve JSON’u üretir. Sadece ağ trafiği kazanılır.
Daha verimli yaklaşım, ETag’i kaynağın version bilgisinden üretmektir:
ETag: "product-42-v17"
Gelen If-None-Match değeri mevcut version ile karşılaştırılır. Eşleşiyorsa veritabanından tüm kayıt okunmadan, JSON üretilmeden 304 dönülebilir.
Optimistic locking için zaten bir version kolonu varsa, bu değer ETag için hazır bir kaynaktır. Aynı ETag If-Match ile güncelleme isteklerinde çakışma kontrolü için de kullanılabilir.
Vary
Aynı URL farklı koşullarda farklı cevap veriyorsa, cache’in bunu bilmesi gerekir:
Vary: Accept-Language
Aksi halde Türkçe cevap cache’lenir ve İngilizce isteyen kullanıcıya da o gönderilir. Authorization header’ına göre değişen cevapları paylaşımlı cache’lere hiç bırakmamak ise en güvenli yol.
Neyi cache’lememeli?
Kişisel veriler, bakiye gibi anlık doğruluk gereken bilgiler ve yetkiye göre değişen cevaplar paylaşımlı cache’lerde tutulmamalı. Yanlış konfigüre edilmiş bir CDN’in bir kullanıcının hesap bilgisini başka bir kullanıcıya göstermesi, cache’in yol açabileceği en ciddi hatalardan biri.
Varsayılanı no-store yapıp, cache’lenebilir olduğundan emin olunan endpoint’leri açıkça işaretlemek bence daha güvenli bir başlangıç.
HTTP cache’i zaten her tarayıcıda, her proxy’de ve her CDN’de çalışan ücretsiz bir altyapı.
API’lerin çoğu bu altyapıdan hiç faydalanmıyor.
