JWT’nin en çok sevilen özelliği stateless olmasıdır.

Token imzalıdır. İçinde kullanıcı kimliği, rolleri ve son kullanma tarihi vardır. Sunucu imzayı doğrular ve isteği kabul eder. Veritabanına veya session store’a gitmeye gerek yoktur.

Sonra şu gereksinim gelir:

Kullanıcı çıkış yaptığında token geçersiz olmalı.

Veya daha kritik olanı:

Hesabı ele geçirilen kullanıcının bütün oturumları anında kapatılmalı.

Ve stateless olmanın bedeli ortaya çıkar.

Token kendini iptal edemez

Bir JWT, imzası geçerli olduğu ve süresi dolmadığı sürece geçerlidir.

Frontend tarafında logout genellikle token’ı local storage’dan silmektir. Bu kullanıcının tarayıcısında oturumu kapatır.

Ama token’ın kendisi hâlâ geçerlidir. Bir şekilde kopyalandıysa, örneğin bir XSS açığıyla veya log’a yazıldıysa, süresi dolana kadar kullanılabilir.

Access token’ın ömrü 24 saat ise, iptal edilmiş bir oturum 24 saat boyunca çalışmaya devam edebilir.

Kısa ömür

En temel önlem access token’ın ömrünü kısa tutmaktır.

access token:  5-15 dakika
refresh token: günler veya haftalar

Access token çalınsa bile kullanılabileceği süre sınırlıdır.

Kullanıcı deneyimi bozulmasın diye uzun ömürlü bir refresh token ile yeni access token alınır. Refresh token ise stateless değildir. Sunucuda saklanır ve iptal edilebilir.

Bu sayede kontrol noktası her istekte değil, her refresh işleminde devreye girer. Logout olduğunda refresh token iptal edilir ve en geç birkaç dakika içinde oturum gerçekten sona erer.

Bence JWT kullanan çoğu sistem için doğru denge bu.

Refresh token rotation

Refresh token uzun ömürlü olduğu için çalınması daha tehlikelidir.

Rotation yaklaşımında her refresh işleminde yeni bir refresh token verilir ve eskisi geçersiz hale gelir:

POST /auth/refresh
refresh_token: R1

→ access_token: A2
→ refresh_token: R2   (R1 artık geçersiz)

Burada güzel bir güvenlik özelliği var. Eğer R1 tekrar kullanılırsa, bu ya bir saldırganın ya da gerçek kullanıcının elinde eski bir token olduğu anlamına gelir. İkisinden biri token’ı çalmıştır.

OAuth güvenlik önerileri bu durumda o token ailesinin tamamının iptal edilmesini öneriyor. Kullanıcı tekrar giriş yapmak zorunda kalır ama saldırganın erişimi de kesilir.

Uygulamada dikkat edilmesi gereken nokta, mobil uygulamaların ağ problemleri nedeniyle aynı refresh isteğini iki kez gönderebilmesidir. Çok kısa bir tolerans süresi tanımlamak gereksiz logout’ları önler.

Anında iptal gerekiyorsa

Bazı durumlarda birkaç dakika bile çok uzundur. Kullanıcının yetkileri kaldırıldıysa veya hesap kapatıldıysa erişim hemen bitmeli.

Bunun için access token’ın jti değeri bir denylist’e eklenebilir:

SET revoked:jti:9f1c... 1 EX 600

TTL, token’ın kalan ömrü kadar tutulur. Süresi dolan token zaten geçersiz olacağı için listede kalmasına gerek yoktur.

Alternatif olarak kullanıcı bazında bir “token version” veya “tokens valid after” zamanı tutulabilir. Bu zamandan önce üretilmiş bütün token’lar reddedilir. Tek bir değerle kullanıcının bütün oturumları kapatılabilir.

Her iki yöntem de her istekte bir kontrol gerektirir. Yani JWT’nin stateless avantajının bir kısmından vazgeçilmiş olur. Redis’te tek bir key kontrolü genellikle kabul edilebilir bir maliyettir. Ama bu noktada şu soruyu sormak da gerekiyor: zaten her istekte state kontrol ediyorsak, klasik bir session neden kullanmıyoruz?

Belki session yeterlidir

Tek bir web uygulaması ve onun backend’i varsa, HttpOnly ve Secure flag’li bir session cookie çoğu zaman JWT’den daha basit ve daha güvenlidir.

İptal anında gerçekleşir. Token JavaScript tarafından okunamaz. Token boyutu nedeniyle header’lar şişmez.

JWT’nin gerçek avantajı, token’ı üreten ile doğrulayan tarafların farklı olduğu durumlarda ortaya çıkar. Bir kimlik sağlayıcının ürettiği token’ı birçok bağımsız servisin doğrulaması gibi.

JWT bir session mekanizması olarak değil, servisler arasında taşınabilir ve doğrulanabilir bir kimlik beyanı olarak düşünüldüğünde daha doğru yerine oturuyor.

Logout problemi de genellikle, JWT bir session’ın yerine kullanılmaya çalışıldığında ortaya çıkıyor.