Feature flag’ler modern yazılım geliştirmenin en faydalı araçlarından biri.

Kod production’a çıkar ama özellik kapalı kalır.

Önce iç ekibe açılır. Sonra kullanıcıların yüzde beşine. Problem yoksa herkese.

Bir şey ters giderse deploy beklemeden kapatılır.

Deploy ile release arasındaki bağı koparmak, büyük ve riskli release günlerini ortadan kaldırıyor.

Ama bir projede iki yıl sonra kod tabanında şunu bulmak da mümkün:

if (flags.isEnabled("new-checkout-2024")) {

Flag yıllardır herkese açık. Eski kod yolu hiç çalışmıyor. Ama ikisi de hâlâ orada.

Her flag bir dallanma

Bir flag kodda iki yol demek.

İki flag dört kombinasyon. Üç flag sekiz.

Bu kombinasyonların hepsi test edilmiyor. Çoğu zaman sadece production’daki mevcut kombinasyon test ediliyor. Biri eski bir flag’i kapattığında, yıllardır kimsenin çalıştırmadığı bir kod yolu aniden devreye giriyor.

Knight Capital’ın 2012’deki ünlü olayı bu riskin uç bir örneği olarak sık anlatılır. Yeniden kullanılan bir flag, bir sunucuda kalmış eski kodu tetikledi ve şirket dakikalar içinde yüz milyonlarca dolar kaybetti.

Flag’ler aynı değildir

Benim faydalı bulduğum ayrım, flag’leri ömürlerine göre sınıflandırmak.

Release flag. Yarım kalmış bir özelliği gizlemek veya kademeli açmak için. Ömrü kısa olmalı. Özellik herkese açıldıktan birkaç hafta sonra silinmeli.

Experiment flag. A/B testi için. Deney bitince silinmeli.

Ops flag. Ağır bir özelliği yük altında kapatmak gibi operasyonel kontrol için. Uzun ömürlü olabilir, ama bu bilinçli bir karar olmalı.

Permission flag. Belirli müşterilere veya planlara özellik açmak için. Bu aslında bir feature flag değil, ürün yetkilendirmesidir. Zamanla bir yetki sistemine taşınması gerekir.

Sorun, bu türlerin hepsinin aynı araçla, aynı şekilde yönetilmesi. Bir release flag’i ops flag gibi sonsuza kadar yaşamaya başlıyor.

Sahibi ve tarihi olmalı

Bir flag oluşturulurken iki bilgi zorunlu olmalı: kime ait olduğu ve ne zaman silinmesinin beklendiği.

flag: new-checkout
owner: payments-team
type: release
expires: 2026-12-01

Süresi geçen flag’ler için otomatik hatırlatma yapılabilir. Bazı ekipler bunu bir adım ileri taşıyor ve süresi dolan flag’lerin build’i uyarı verdirmesini sağlıyor.

Sahibi olmayan flag’ler kimsenin silmeye cesaret edemediği flag’lerdir. Kim açtığını kimse bilmez, kapatılırsa ne olacağını kimse tahmin edemez.

Flag’i kodda dağıtmamak

Flag kontrolünü kodun derinliklerine serpiştirmek, temizlik işini zorlaştırır:

// controller'da
if (flags.newCheckout()) ...
// service'te
if (flags.newCheckout()) ...
// template'te
if (flags.newCheckout()) ...

Daha iyi yaklaşım, kararı tek bir noktada vermek ve geri kalan kodun iki farklı implementasyondan birini kullanmasını sağlamak:

CheckoutFlow flow = flags.newCheckout()
    ? newCheckoutFlow
    : legacyCheckoutFlow;

Flag silinirken tek bir satır ve eski implementasyon kaldırılır.

Silmek de işin parçası

Bence en etkili alışkanlık şu: flag’i ekleyen pull request açıldığında, onu silecek iş de backlog’a eklenir.

Özellik tamamlandı sayılmadan önce flag temizliği yapılmış olmalı.

Kulağa bürokratik geliyor. Ama alternatifi, her yeni geliştiricinin “bu flag hâlâ kullanılıyor mu?” sorusunu sorarak geçirdiği saatler.

Feature flag’ler riski azaltmak için var.

Silinmeyen feature flag’ler ise riski sadece ileri bir tarihe taşıyor.