Uygulamayı kesintisiz deploy etmek artık oldukça standart.

Rolling update, blue-green, canary. Kubernetes bunu birkaç satır konfigürasyonla sağlıyor.

Ama bu stratejilerin hepsinin sessiz bir varsayımı var: eski ve yeni versiyon bir süre aynı anda çalışacak.

Uygulama tarafında bu sorun değil.

Veritabanı tarafında ise tam olarak sorunun kendisi.

Basit bir rename

users tablosundaki name kolonunu full_name olarak değiştirmek istiyoruz.

Migration şöyle olsun:

ALTER TABLE users RENAME COLUMN name TO full_name;

Yeni versiyon deploy olmaya başladığında migration çalışır.

O anda hâlâ trafik alan eski pod’lar name kolonunu sorgular.

Kolon artık yoktur.

Rolling deploy tamamlanana kadar geçen birkaç dakika boyunca istekler hata alır. Deploy kesintisizdir ama uygulama değildir.

Expand and contract

Bu problemin bilinen çözümü değişikliği birden fazla deploy’a bölmektir.

Fikir şu: her adımda şema hem önceki hem sonraki uygulama versiyonuyla uyumlu olmalı.

Rename örneği için adımlar:

1. Expand. Yeni kolonu ekle. Eskisine dokunma.

ALTER TABLE users ADD COLUMN full_name text;

2. Dual write. Uygulama her iki kolona da yazar, hâlâ eski kolondan okur.

3. Backfill. Eski kayıtlar yeni kolona kopyalanır.

4. Read switch. Uygulama yeni kolondan okumaya başlar.

5. Contract. Eski kolona yazma bırakılır, sonraki bir deploy’da kolon silinir.

Beş adım. Muhtemelen üç ayrı release.

Tek satırlık bir rename için fazla görünebilir. Ama her adım bağımsız olarak geri alınabilir. Asıl kazanç da burada.

Backfill dikkat ister

Büyük bir tabloda şu sorgu tehlikelidir:

UPDATE users SET full_name = name;

Milyonlarca satırı tek transaction içinde günceller. Uzun süre lock tutar, WAL üretimini patlatır, replication lag oluşturur.

Bunun yerine küçük parçalar halinde ilerlemek gerekir:

UPDATE users
SET full_name = name
WHERE id BETWEEN :from AND :to
  AND full_name IS NULL;

Her batch arasında kısa bir bekleme koymak replica’ların yetişmesine izin verir. Bu işi migration aracının içinde değil, ayrı bir job olarak çalıştırmak çoğu zaman daha kontrollüdür.

Lock’lar sürpriz yapar

Bazı DDL komutları masum görünür ama tabloyu kilitler.

PostgreSQL’de index oluşturmak varsayılan olarak tabloya yazmayı bloklar. Bu yüzden production’da şu tercih edilir:

CREATE INDEX CONCURRENTLY idx_users_full_name
ON users (full_name);

Bir başka sinsi durum lock kuyruğudur. ALTER TABLE kısa sürecek bile olsa, önünde uzun süren bir sorgu varsa onu bekler. Beklerken arkasına gelen bütün sorgular da onu bekler. Birkaç saniyelik bir migration tüm tabloyu durdurabilir.

Migration’ın başında lock_timeout ayarlamak bu yüzden iyi bir alışkanlık:

SET lock_timeout = '3s';

Lock alınamazsa migration başarısız olur ve tekrar denenir. Uygulama ise etkilenmez.

NOT NULL ve default değerler

Yeni bir kolonu doğrudan NOT NULL eklemek, eski uygulama versiyonunun o kolona değer vermeden insert yapmasıyla çakışır.

Önce nullable eklemek, uygulamayı güncellemek, backfill yapmak ve en son constraint eklemek daha güvenlidir.

Migration da kod incelemesi ister

Ekiplerde genellikle uygulama kodu dikkatle review edilir, migration dosyası ise hızlıca onaylanır.

Oysa geri alınması en zor değişiklikler migration’lardır. Silinen bir kolon rollback ile geri gelmez.

Benim review sırasında sorduğum soru basit:

Bu migration çalıştıktan sonra bir önceki versiyon hâlâ düzgün çalışabilir mi?

Cevap hayırsa değişiklik bölünmelidir.